paylaşmaydı, dayanışmaydı... Havası bambaşkaydı Ramazan’ın, -Allah’ın
gücüne gitmesin- o havayı hakkıyla soluyabilen var mı?... Ne kadar koptuk
birbirimizden, ne kadar yabancılaştık, tebessümle bir selamı veremez
olduk. Burnundan soluyor herkes, oruçlu ya, saldırgan olmak birincil hak(!);
“zaaaten orucumm!...”
Bugün bizim kasabada da hareketli bir oruçlular(!) hadisesi yaşandı, bir
kasap ile vatandaş arasında hararetlenen bir tartışma, bıçağa
sarılmaya, satır fırlatmaya kadar vardı. Ahali de araya girmekte yeteri
kadar etkili değil, e taraflardan biri kasap, elinde ışıl ışıl bir satır!...
Şükür ki kan akmadı, sadece bir iki camın inmesiyle badireyi atlattılar!
Böyle kişisel, toplumsal, ruhsal ne sıkıcı olaylar yaşanıyor kim bilir...
- “Ne bakıyonn lan, zaaaten orucumm!...”
- “Bağa mı dutuyon lan!.....” derler adama...
Ramazan’ı adıyla tadıyla yaşayabilmemiz dileğiyle,
herkese hayırlı ve mübarek Ramazanlar...


