sevgili okurlar düzenli olarak yazılarını yazdığı sitelerde son 1 ay dır göremediğimiz savaş mançonun izini uzun uğraşlar sonucu keşfettik
savaş manco yazılarını yeni sitesinden yer veriyor
işte
bu sitenin kısaulaşım yolu
http://tacmahal.org/yazar.php?id=650
SAVAŞ MANÇO YENİ YERİNDE YAZILARINI YAZIYOR
Moderatörler: barışhayranı, Mod
-
bigbossman
- Üst Düzey Üye
- Mesajlar: 193
- Kayıt: Cum Nis 21, 2006 10:31 am
- Konum: hong konk
Mayıs Günleri Birbirlerine Benzemez
Mayıs Günleri Birbirlerine Benzemez
Sevgili Dostlarım;
ABD işçi sendikaları 1884’teki yıllık kongrelerinde, iş gününün 8 saate sınırlı olmasını kararlaştırıp bunu patronlara kabul ettirtmek için kendilerine 2 yıl tanıdılar. Amerika’da o zamanlar bir çok işveren için “malî yıl” 1 Mayıs günü başladığından, sendikalar da eyleme başlamak için 1 Mayıs’ı seçtiler. 2 yıllık baskı sonunda da, 1 Mayıs 1886 günü, 200000 kadar işçi 8 saatlik mesaiye hak kazandı. Patronları bu isteğe uymayan diğer fabrika işçileri de genel greve gitmeye karar verip 2 gün gibi kısa bir sürede 350000 kadar işçi Amerika çapında eyleme gitti. 3 Mayıs günü Chicago’daki McCormick Harvester fabrikasının gösteri yapan 3 işçisi öldürüldü. 4 Mayıs günü yapılan protesto yürüyüşünün ardından gece, Haymarket meydanında 200 kadar işçi, bir o kadar polisle karşı karşıya geldi. Tam o sırada polislerin önünde patlayan bir bomba 15 polisin ölümüne neden oldu. Bugüne kadar o bombayı kimin ve ne amaçla patlattığı öğrenilemediği halde anarşist diye tanımlanan 3 sendikacı yaşam boyu hapis cezasına çarptırılırken, 5 arkadaşları da, elde hiç bir delil olmamasına karşın, 11 Kasım 1886 günü asılarak idam edildiler. Onlardan birinin, Augustin Spies’in, Chicago’nun Waldheim mezarlığındaki taşı üstünde son sözleri ölümsüzleşti: gün gelecek sessizliğimiz bugün boğduğunuz seslerimizden çok daha güçlü olacak!... Bu mezartaşı yazısı bana 6 Mayıs 1972’de yaşamlarını yitiren Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’dan kalan şu sözleri çağrıştırdı: “İnsanlar doğar, büyür, yaşar, ölürler. Önemli olan çok yaşamak değil, yaşadığı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir.”...
http://www.tacmahal.org/yazar.php?id=650
Sevgili Dostlarım;
ABD işçi sendikaları 1884’teki yıllık kongrelerinde, iş gününün 8 saate sınırlı olmasını kararlaştırıp bunu patronlara kabul ettirtmek için kendilerine 2 yıl tanıdılar. Amerika’da o zamanlar bir çok işveren için “malî yıl” 1 Mayıs günü başladığından, sendikalar da eyleme başlamak için 1 Mayıs’ı seçtiler. 2 yıllık baskı sonunda da, 1 Mayıs 1886 günü, 200000 kadar işçi 8 saatlik mesaiye hak kazandı. Patronları bu isteğe uymayan diğer fabrika işçileri de genel greve gitmeye karar verip 2 gün gibi kısa bir sürede 350000 kadar işçi Amerika çapında eyleme gitti. 3 Mayıs günü Chicago’daki McCormick Harvester fabrikasının gösteri yapan 3 işçisi öldürüldü. 4 Mayıs günü yapılan protesto yürüyüşünün ardından gece, Haymarket meydanında 200 kadar işçi, bir o kadar polisle karşı karşıya geldi. Tam o sırada polislerin önünde patlayan bir bomba 15 polisin ölümüne neden oldu. Bugüne kadar o bombayı kimin ve ne amaçla patlattığı öğrenilemediği halde anarşist diye tanımlanan 3 sendikacı yaşam boyu hapis cezasına çarptırılırken, 5 arkadaşları da, elde hiç bir delil olmamasına karşın, 11 Kasım 1886 günü asılarak idam edildiler. Onlardan birinin, Augustin Spies’in, Chicago’nun Waldheim mezarlığındaki taşı üstünde son sözleri ölümsüzleşti: gün gelecek sessizliğimiz bugün boğduğunuz seslerimizden çok daha güçlü olacak!... Bu mezartaşı yazısı bana 6 Mayıs 1972’de yaşamlarını yitiren Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’dan kalan şu sözleri çağrıştırdı: “İnsanlar doğar, büyür, yaşar, ölürler. Önemli olan çok yaşamak değil, yaşadığı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir.”...
http://www.tacmahal.org/yazar.php?id=650