barışı kopyalayan ülke

[lokmanço]

Diplomatlar ve sanatçılar



LİEGE- Geçen hafta Türkiye dış basında "Barış'ı coplayan ülke" olarak tanıtılırken, Barış Manço Belçika'da, Türkçe'de Barış’ın "savaş" anlamına gelmediğini kanıtlıyordu...


Tanıdığım diplomatların çoğu aynı zamanda iyi sanatçılardır. Kimisi ressam, kimisi müzisyen olabilecek kadar yeteneklidir.

Onları neşeli bir akşam yemeğinin ardından bir barda arkadaşlarına piyano çalarken ya da görev­li oldukları ülkelerde yaptıkları portre­lerden oluşan tablolarını sergilerken görebilirsiniz.

Ancak sabah olup da lacivertler giyildi mi, bambaşka birer insan olurlar. San­ki gece barışa kadeh kaldıran, özgür­lük şarkıları söyleyen onlar değildir. En acımasız diplomatik kararlara imza atıp, büyük bir inançla en sert çıkışları yapabilirler.

Bu çelişki hep şaşırtmıştır beni...

Diplomatlıklarının o gizli sanatçı ruhlarını bu kadar kolay gölgeleyebilmesini hep yadırgamışımdır.

Oysa tanıdığım sanatçıların çoğu, aynı zamanda çok iyi diplomattırlar. Onlar gündüzleri bir komşu ülkede stadyum konseri verip, gece o ülkeyi kendi ülkeleriyle savaşa sürükleye­cek açıklamalar yapmazlar.

Romanları barıştan yanaysa, mülakat­ları da barıştan yanadır.

Ruhlarının derinliklerinde sakladıkları yetenekleri, üzerine giyindikleri mis­yonla çelişmez. O yüzden çok daha inandırıcı ve içtendirler.

İnsan bazen "Keşke" diyor, "bir süre için sanatçılarla diplomatlar görev de­ğiş tokuşu yapsalar."

Sanat belki bir süre bocalardı, ama eminim diplomasi altın dönemini yaşardı.

Ve herhalde dünya daha barışçıl bir gezegen olurdu.



* * *



Barış Manço geçen hafta Belçika'nın Liege kentinde şehrin onursal hemşehriliği ile bir­likte Prensliğin Altın Perron ödülünü alır­ken, bunları düşündüm.

Manço, Liege Kraliyet Güzel Sanatlar Akademisi'ni birincilikle bitirmişti. Belçikalılar "kendi yetiştirdikleri" bu öğrencinin, da­ha sonra dünyanın birçok ülkesinde bunca sevilen bir sanatçı olmasını ödüllendirmek istemişlerdi. 1992'de sanat ve kültüre katkılarından ötürü Belçika Kralı'ndan şövalyelik unvanını alan Manço bu kez de ön­ceki yıl Gilbert Becaud ile Charles Aznavour'a lâyık görülen Altın Perron ödülünü alıyordu.

Törende olup, bu gururu paylaşmalıydınız.

İstanbul'da diplomatlar "Yurtta Sulh, Cihanda Sulh" yazılı tabelaların altında "sulh'" için Türkiye'ye gelen barış yanlılarının coplanmasını izaha çalışırken, Barış Manço diplomatların milyar dökseler çizemeyecekleri bir Türkiye portresi çiziyordu Belçika'da...

200 şarkı ile bezenen 40 yıllık meslek deneyimi ve Ku­tuplardan Ekvatora kadar uzanan bir coğrafyada dün­yayı ayaklarımızın altına seren onca güzel belgeselle uluslararası standartta bir başarıya imza atmanın keyfini yaşıyordu.

Kardak krizi patladığında Teodorakis'le yazışarak bir barış köprüsü kurma­ya çalışan Zülfü Livaneli, Kıb­rıs'ta ipler gerildiğinde Yunanlı meslektaşıyla ortak konser vererek tansiyonu düşüren Burak Kut'tan sonra sanat büyükelçilerinin duayeni Barış Manço da "Müsadenizle çocuklar" diye­rek devreye girdi ve ödül töreninde "Barış şarkıları" söyleyerek Türkiye'nin, Barış Haftası'nda çizdiği "barışı coplayan ülke" görüntü­sünün yanına bir başka Barış görüntüsü koydu.

Geçen hafta Ankara'da el­çilikler, gözal­tına alınan men­suplarını polisin elinden kurtarmaya çalışırken, Liege'de Barış Manço, Belçikalılar'a "Domates... Biber... Patlıcan"ı söyletiyordu.

Geçen hafta Belçika'da olsaydınız, eminim siz de göğsü­nüzü gere gere "Ben Barış'ın ülkesindenim." derdiniz
http://www.candundar.com.tr/index.php?Did=262

[turanthefirst]

Güzel bir yazı. Guru duydum bir daha kendimle Barış Manço'nun kıymetini hayattayken bilenlerden oldum diye

[worldgive]

canım barış mançom o bi tane yaaaaa.adı gibi yaşamış onun için koşturmuş...

[levonsio]

yazin bir ihtimal liege e ugrama ihtimalim var. burada baris manco ile ilgili gorebilecegimiz bir seyler bulunurmu ki???