Kimseler beğenmedi oyunlarımı benim.
Renk renk bilyelerimi nankör kuyular çaldı.
Dünyayı düşlerime hiç razı edemedim.
Uçurtmalar uçurdum, rüzgarlar kızıp aldı.
Yalnızdım, tablamdaki son simit kadar yalnız.
Oysa şehir büyüktü, her insana bir yıldız...
Mızıkam tek dostumdu, bir de trendeki kız.
Fakat o da kim bilir hangi takvimde kaldı.
Vapur, tren, tramvay; bütün bir şehri gezdim.
Raylar nereye kadar gidebilir bilmezdim.
Pek çok zaman ağladım, bazen canımdan bezdim.
Velhasıl çocukluğum avare bir masaldı...
KULAHMET-2007
KÜÇÜK ESNAF
Moderatörler: barışhayranı, Mod
-
rapin_kizi__
- Rekortmen Üye
- Mesajlar: 2100
- Kayıt: Pzr Oca 07, 2007 23:44 pm
- Konum: kendi ütopyasından..
- İletişim:
